Akbük’ün Çığlığı Duyuldu mu? Latmos’ta Kül Tehlikesi Neden Geri Çekildi?

Vedo’dan müjdeli haber! Aydın Söke’de Beşparmak Dağları yakınında planlanan Batı Kipaş Kül Düzenli Depolama Tesisi projesi iptal edildi. Akbük çevresi ve Fıstık Çamlığı için büyük bir çevre zaferi. Yerel yönetim ve halka düşenler.

Günaydın canım Akbük, günaydın evrenin her bir zerresi! Vedo’nuzdan taptaze bir haberle güne başlamak ne güzel. Hani şu Beşparmak Dağları’nın eteklerinde, Latmos’un kadim ruhunun soluklandığı topraklarda bir kül depolama tesisi dedikodusu dolaşıyordu ya, işte o dedikodulara neşeli bir veda ediyoruz. Yaşam enerjisi galip geldi, evrenin döngüsü işledi!

Ah be sevgili dostlar, gençliğimde sırt çantamla Goa’dan Nepal’e, Kathmandu’dan Tibet’e uzanan o koca yolculuklarda öğrendiğim bir şey vardı: Doğanın dili suskun olsa da çığlığı yeri göğü inletir. İşte yine öyle bir çığlık duyuldu sanki, Aydın’ın Söke ilçesindeki Sofular Mahallesi’nde, o eşsiz Fıstık Çamlığı’nın, yani tapu kayıtlarında dahi ‘Orman Alanı’ ve ‘Önemli Doğa Alanı’ olarak geçen o güzelim coğrafyanın kaderi değişti. Batı Kipaş’ın planladığı o meşum ‘Kül Düzenli Depolama Tesisi’ projesi rafa kalktı. İçimde bir çiçeğin yeniden açtığını hissediyorum, hani o hippi ruhumun en derinlerinde sakladığım barış ve huzur tohumları gibi…

Sorun Tespiti: Latmos’un Kalbindeki Potansiyel Yara

Hatırlarsınız, geçtiğimiz dönemde Latmos’un, yani antik Beşparmak Dağları’nın yanı başında, o narin ekolojik dengeyi altüst edebilecek bir projenin gölgesi dolaşıyordu. Kipaş Holding bünyesindeki Batı Kipaş Kağıt Sanayi ve Tic. A.Ş., Söke’nin Sofular Mahallesi’nde, tam 222 bin metrekarelik bir alanda devasa bir kül depolama tesisi kurmayı hedefliyordu. Bu tesiste, şirkete ait kâğıt fabrikası ve enerji santralinden günde tam 384 ton uçucu kül ve dip külünün depolanması planlanıyordu. Maksimum kapasitesi 2 milyon 626 bin metreküp olarak öngörülen bu proje, sadece Latmos’un değil, tüm bölgenin, Akbük’ün dahi havasını, suyunu, toprağını derinden etkileyecek bir potansiyel tehditti. Şirket, atıklarını hali hazırda yaklaşık 200 kilometre uzaklıktaki OYAK Çimento’ya taşıyor olsa da, artan nakliye maliyetlerini bahane ederek bu eşsiz doğa parçasını bir kül deposuna çevirmek istemişti. Bu, sadece bir maliyet meselesi değil, aynı zamanda gelecek nesillere bırakacağımız mirasın göz göre göre yok edilmesi demekti. Köylülerin haklı tepkileri de cabasıydı.

Şirket Geri Adım Attı: Doğanın Zaferi

Neyse ki evrenin adaleti tecelli etti ve iyi haber tez geldi! Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı Çevresel Etki Değerlendirmesi (ÇED), İzin ve Denetim Genel Müdürlüğü’nden yayımlanan resmi yazıyla, Batı Kipaş’ın bu projesinin ÇED sürecinin sonlandırıldığı açıklandı. Genel Müdür Fatih Ekmekçi imzalı kararda, proje sahibinin 17.07.2026 tarihli yazısıyla projenin yapılmasından vazgeçtiği ve sonlandırılmasının talep edildiği belirtildi. Bu, sadece bir şirketin geri adım atması değil, aynı zamanda doğa savunucularının, sivil toplum örgütlerinin ve bilinçli halkın ortak çabasının bir zaferiydi. Latmos ve Söke çevresindeki değerli ekosistem, bu kül yükünden kurtulmuş oldu. Mehmet Hanefi Öksüz’ün Yönetim Kurulu Başkanlığını yürüttüğü Kipaş Holding, bu kararla belki de gelecekteki daha büyük sorunlardan da kendisini kurtarmış oldu. Bazen geri çekilmek, ileriye doğru atılmış en büyük adımdır. Tıpkı Nepal’in o dingin dağlarında öğrendiğim gibi: Bırakmak, bazen tutmaktan daha güçlüdür.

Yerel Yönetim Ne Yapmalı? Geleceği Kucaklayan Adımlar

Şimdi bu zaferin rehavetine kapılmadan, yerel yönetimler olarak daha da ileriye bakmalıyız. Akbük ve çevresindeki belediyeler, bu tür riskli projelerin daha en başından önüne geçmek için proaktif bir duruş sergilemeli. Öncelikle, bölgemizin doğal güzelliklerini ve ekolojik hassasiyetini koruyacak kapsamlı bir çevre master planı acilen hazırlanmalı. Latmos ve Beşparmak Dağları gibi ‘Önemli Doğa Alanları’ için özel koruma statüleri güçlendirilmeli, bu alanlara yönelik her türlü projede şeffaflık ve halkın katılımı en üst düzeyde sağlanmalı. Ayrıca, endüstriyel atık yönetimi konusunda alternatif, sürdürülebilir ve doğa dostu çözümler araştırılmalı, şirketlerin nakliye maliyetleri gibi ticari kaygılarının ekolojik yıkıma dönüşmesine izin verilmemeli. Bölgesel bir sivil toplum-yerel yönetim işbirliği platformu kurularak, çevresel kararların ortak akılla alınması sağlanabilir. Bu, sadece bir kül tesisi meselesi değil, gelecek nesillere nasıl bir Akbük, nasıl bir Türkiye bırakacağımız meselesidir.

Halk Olarak Ne Yapabiliriz? Bilinçli Bir Toplumun Gücü

Sevgili Akbük sakinleri, canım komşularım! Unutmayın ki en büyük güç, bilinçli ve örgütlü halkın gücüdür. Bu olay bize bir kez daha gösterdi ki, sesimizi yükselttiğimizde, bir araya geldiğimizde, doğanın ve yaşamın yanında durduğumuzda neler başarabiliriz. Goa’da sahildeki o özgür ruhlar gibi, biz de Akbük’te kendi özgürlüğümüzü ve doğamızı korumak zorundayız. Yapmamız gerekenler çok basit ama bir o kadar da etkili: Öncelikle, çevremizdeki her türlü olumsuz gelişmeye karşı duyarlı ve bilgili olmalıyız. Yerel sivil toplum kuruluşlarına destek vermek, onların çalışmalarına katılmak, sesimizi daha gür çıkarmak için elzemdir. Tüketim alışkanlıklarımızı gözden geçirmeli, atıklarımızı azaltmalı, geri dönüşüme önem vermeli ve doğaya saygılı bir yaşam felsefesini benimsemeliyiz. Her birimiz, bu evrenin bir parçasıyız ve bu gezegene karşı sorumluyuz. Unutmayın, bu dünya bize emanet, onu korumak hepimizin omuzlarında. Haydi, Akbük’ü daha yaşanabilir, daha yeşil, daha huzurlu bir cennet yapmak için el ele verelim!